8 Eylül Çarşamba

Ümit Şenesen

Bugün 8 Eylül Çarşamba.

Girne’nin elli kilometre doğusunda

ahşap tatil evinin kapısında

gölgesini aydınlatmatan bıkkın bir lâmba.

Aşağıda deniz

aç bir hayvan gibi homurtularla

vuruyor kumsala dalgalarını.

Bir sürü kuş, karga galiba,

yiyecek arıyor

daldırmış kumlara gagalarını.

Geceyi örten simsiyah aba

gökte yıldızları da titretiyor.

Arkadaki dağlara doğru uzuyor

zifiri karanlık.

Zaman donmuş kıpırdamıyor,

sanki gökte Kutupyıldızı mübarek

ya da eski adıyla Demirkazık.

Hiç de yeri değilken

Bir fısıltı kulağımın dibinde titrek.

Sahiden o mu acaba?

Dönüp sesleniyorum:

“Sen misin baba?”

8 Ağustos 2010

ARAP MEHMET

             Ümit Şenesen

Kara kıvırcık saçları,

boncuk gözleriyle

Arap Mehmet’i gördüm düşümde.

Öldüğü gün, Perşembe,

“Cuma’yı bekleyemedi kâfir”

demiş bir köylüsü.

Mehmet kâfir miydi bilemem

ama güzel içerdi doğrusu.

İçti mi de dili çözülür,

uzun ibrişim kuşaklar gibi

püfür püfür esen şiirli öyküler düzerdi.

Onu dinlemek için köyün gençleri

şarap alıp evine giderlerdi.

Şarap dediğim de “Güzel Marmara”.

Mudanya’nın Kumyakası’nda

kapısı denize açılan adam da

“Çankaya” içmez ya!

24 Kasım 1998

Kimlik Sorunu

Ümit Şenesen

Bilinmeze yönelmiş

bir denklem takımının

“aşırı belirlenmiş”

en yalın üyesiyim.

Öbür bütün denklemler

toplanmışlar başıma,

sanki ben fil, onlar kör,

hepsi bir şey söylüyor.

İnansam sözlerine

göremem bilinmezi,

ulaşılmaz bir düş’ün

çarpılmış yansıları

olur tek vardığım yer,

boş çıkar bunca emek.

Oysa benim dileğim

ömrümde bir kez olsun

“tam belirlenebilmek”!

Mayıs 1999

Kumyaka’da Erken Uyanmak

             Ümit Şenesen

Bomboş kayık iskelesinin

Ekim ıslağı tahtaları

Ay mı, güneş mi belirsiz

Bir ışıkta kuruyorlardı.

Deniz öyle durgundu ki

Minnacık dalga yavruları

Sabahı uyandırmamak için

Kıyıya sessizce vuruyorlardı.

Ta uzakta iki tekne,

—iki umut kırıntısı—

Sanki suyun yüzünde değil

Boşlukta asılı duruyorlardı.

11 Ekim 1981

Duvar

Ümit Şenesen

Duvar dediğin ne ki,                           

On beş santim!

Bu yanda sen varsın,

O yandaki kim?

Aranızda asılmış

Sırt sırta iki ayna.

Ne yansıtır içinde

Bakarsınız boyuna?

İster duvarı kaldır,

İster aynaları sil.

Kim kimi görür

Belli değil…

1981

"Felix in Exile" William Kentridge 1994.